อุทยานแห่งชาติสาละวิน

 อุทยานแห่งชาติสาละวิน

กรมป่าไม้ได้พิจารณาเห็นว่า พื้นที่ป่าบริเวณลำน้ำสาละวิน (ตั้งแต่ใต้ห้วยแม่สามแลบไปจังหวัดแม่ฮ่องสอน) ในเขตป่าสงวนแห่งชาติป่าสาละวินและป่าแม่ยวมฝั่งขวา ในท้องที่อำเภอแม่สะเรียง และอำเภอแม่ลาน้อย จังหวัดแม่ฮ่องสอน มีสภาพป่าที่สมบูรณ์และสวยงามเหมาะที่จะประกาศเป็นอุทยานแห่งชาติ ดังนั้นเพื่อให้ได้ทราบข้อมูลรายละเอียดเพิ่มเติมของสภาพพื้นที่จึงให้ นายอัมพร ปานมงคล นักวิชาการป่าไม้ 4 ปฏิบัติงานประจำอุทยานแห่งชาติดอยสุเทพ-ปุย จังหวัดเชียงใหม่ ไปดำเนินการสำรวจเบื้องต้น ตามคำสั่งกรมป่าไม้ที่ 504/2532 ลงวันที่ 28 มีนาคม 2532 สำรวจพื้นที่ป่าบริเวณดังกล่าวและบริเวณ คลิกที่นี่เพื่ออ่านต่อ

บ่อน้ำร้อนผาบ่อง

 บ่อน้ำร้อนผาบ่อง

บ่อน้ำร้อนผาบ่อง อยู่ในความรับผิดชอบขององค์การบริหารส่วนตำบลผาบ่อง มีการจัดแต่งพื้นที่โดยรอบบ่อน้ำร้อน จำนวน 4 ไร่ ให้เป็นสวนสาธารณะ ตัวบ่อน้ำพุร้อนมีการก่อปูนเป็นขอบบ่อและทำทางเดินรอบบ่อ น้ำร้อนมีอุณหภูมิความร้อนกำลังดี ภูมิทัศน์โดยรอบสวยงาม  การให้   คลิกเพื่ออ่านต่อ

สะพานซูตองเป้

 สะพานซูตองเป้

สร้างขึ้นจากความร่วมมือร่วมใจกันของพระภิกษุสงฆ์และชาวบ้านในหมู่บ้านกุงไม้สักที่ช่วยกันสานไม้ไผ่เป็นแผ่นทอดยาว ข้ามทุ่งนาที่เจ้าของที่อุทิศผืนนาถวายให้แก่วัดกลายเป็นสะพานไม้ไผ่เชื่อมต่อระหว่าง คลิกเพื่ออ่านต่อ

วนอุทยานถ้ำแก้วโกมล

 วนอุทยานถ้ำแก้วโกมล

“ถ้ำแม่ลาน้อย” หรือชื่อที่พระราชทานโดย สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์พระบรมราชินีนาถ ว่า “ถ้ำแก้วโกมล” หมายถึง แก้วแห่งความงามสมกับลักษณะผลึกภายในที่จับตัวเป็นลักษณะต่างกันไป ตั้งอยู่บริเวณเขาดอยถ้ำ หมู่ที่ 14 บ้านห้วยริน(หย่อมบ้านห้วยมะไฟ) ตำบลแม่ลาน้อย อำเภอแม่ลาน้อย จังหวัดแม่ฮ่องสอน ความแวววาวของผลิกแร่แคลไซต์ สีขาวใสที่ คลิกเพื่ออ่านต่อ

หมู่บ้าน กะเหรี่ยงคอยาว

 หมู่บ้าน กะเหรี่ยงคอยาว

   กะเหรี่ยงคอยาว เป็นชนกลุ่มน้อยมีถิ่นอาศัยอยู่ในประเทศพม่า เมื่อสมัยก่อนเกิดการสู้รบครั้งใหญ่ระหว่างกอง กำลังกะเหรี่ยงกับรัฐบาลทหารพม่า มีผลทำให้ประชากรกะเหรี่ยงคอยาวได้รับผลกระทบจึงพากันอพยพหนีภัย สงครามเข้ามาอาศัยตามตะเข็บ แนวชายแดน และบางส่วนได้ อ่านต่อคลิก

“บ้านสันติชล” หมู่บ้านศูนย์วัฒนธรรมจีนยูนนาน

 “บ้านสันติชล” หมู่บ้านศูนย์วัฒนธรรมจีนยูนนาน

“บ้านสันติชล”เป็นหมู่บ้านของชาวจีนยูนนานที่อพยพมาจากสาธารณรัฐประชาชนจีนโดยได้ย้ายเข้ามาตั้งถิ่นฐานในหมู่บ้านเมื่อประมาณปี พ.ศ. ๒๕๑๘ และด้วยเอกลักษณ์เฉพาะตัวของวิถีชีวิต ความเป็นอยู่ วัฒนธรรมและประเพณีที่คนในชุมชนรักษาไว้อย่างเหนียวแน่นรวมถึงการจำลองบรรยากาศของชุมชนจีนยูนนานในสาธารณรัฐประชาชนจีน โดดเด่นด้วยมังกรสีสดพันอยู่รอบเสาซึ่งตั้งอยู่บนเนินหินสีเข้ม และด้านหน้าเนินหินนั้นมีอักษรจีนเขียนไว้อีกด้วย อ่านต่อที่นี่

ดอยหมื่อกาโด่

 ดอยหมื่อกาโด่ 

เมื่อหลายอายุคนมาแล้ว มีชาวบ้านได้กล่าวว่า มีชาวบ้านอำเภอแม่แจ่ม ที่มีชื่อว่า นายเดอะพรือ ไม่ทราบนามสกุล เป็นผู้ค้นพบเป็นคนแรก ต่อมานายเดอะพรือได้ปักหลักสร้างที่อยู่อาศัย ณ หัวแม่ลาก๊ะ และนายเดอะพรือกลายเป็นผู้นำหมู่บ้านในสมัยนั้นมีการเล่าขานว่า ในอดีตมีหญิงชายคู่หนึ่งรักกันมานาน และได้ตกลงแต่งานกัน จนได้กำเนิดบุตร 2 คน บุตรคนแรกเป็นผู้ชายและบุตรคนที่ 2  อ่านต่อที่นี่

กะเหรี่ยงคอยาว

 กะเหรี่ยงคอยาว

ชาวกะยัน หรือเป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางในชื่อ กะเหรี่ยงคอยาว (Longneck Karen) จะเรียกตนเองว่า แลเคอ ซึ่งประกอบไปด้วยชนกลุ่มย่อยอีกหลายกลุ่ม เช่น กะยันกะเคาะ Kayan Ka Khaung (Gekho), กะยันลาห์ตา (Kayan Lahta) กะยันกะง่าง (Kayan Ka Ngan), กะยันจิบา (Kayan Gebar), กะยันกะกิ (Kayan Kakhi) และ กะเหรี่ยงแบรหรือบเว (Bwe people หรือ Kayaw) แต่ชนเผ่ากะยันละห่วย (Kayan Lahwi) จะมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักมากที่สุด